لیزر الکساندرایت چیست ؟

لیزر الکساندرایت چیست ؟

فهرست مطالب [نمایش فهرست]

لیزر الکساندرایت چیست ؟ : امروزه یکی از راه های خلاص شدن از شر موهای زائد در سراسر بدن، انجام لیزر موهای زائد است که این روش می تواند به عنوان بهترین روش ها باشد یکی از پیشرفته ترین دستگاهای لیزر دنیا برای از بین بردن موهای زائد برای همیشه است استفاده از لیزر با دستگاه لیزر الکساندرایت است. در بین سایر دستگاه های لیزر معمولا این لیزر یکی از پر کاربرد ترین لیزر هایی است که در طول موج ۷۵۵ نانومتر، در رنج طول موج مادون قرمز نزدیک کار می کند.

لیزر الکساندرایت چیست

لیزر های الکساندرایت به صورت Q-Switch هم معمولا در دسترس هستند. درباره این حالت باید بگوییم که در این حالت لیزر می تواند که پرتو هایی را با شدت بسیار بالا ودر پالس های بسیار کوتاه تولیدکند. قابل تنظیم بودن طول موج و میزان انرژی برای از بین بردن هر نوع مو در واقع یکی از خصوصیات منحصر به فرد این دستگاه می باشد. نظر بسیاری از کارشناسان لیزر در باره این دستگاه این است که دستگاه لیزر الکساندرایت یکی از قدرتمندترین و پر تاثیرترین لیزر ها از میان موارد بسیار دیگر است. یکی از مزیت های دیگر این دستگاه این است که دستگاه الکساندرایت مجهز به سیستم خنک کننده مخصوص است که این می تواند برای جلوگیری از سوزش مناسب باشد.

طرز کارکرد این لیزر چگونه است ؟

درباره این دستگاه در بخش قبل گفتیم که لیزر الکساندریت یک نوع از دستگاه لیزری است که از کریستال الکساندریت نوری با قدرت بسیار زیاد را از عبور می‌دهد. هنگامی که نور با گذشتن از این کریستال پرتوی با طول موج ٧۵۵ نانومتر تولید می‌ کند می تواند که موهای زائد را از بین ببرد. در این دستگاه که یکی از قدرتمند ترین دستگاه های رفع موی زائد است برای از بین بردن موها معمولا طول موج های بالایی با انرژی بسیار بالا از لیزر ساطع شده و به انرژی گرمایی تبدیل شده است که با هدف قرار دادن منطقه خاصی از بافت بدن انجام می شود. در واقع درباره کارکرد لیزر الکساندرایت می توانیم بگوییم که عملکرد آن به صورت فتوترمولیز است: و به این معنی که یک منطقه بصورت انتخابی با استفاده از نور لیزر گرم می شود. در نوع کار این لیزر می توان به این مورد اشاره کرد که این لیزر باعث تخریب مختصر و مفید بافت جراحت شده و مناطق سالم اطراف آن بدون هیچ تغییری باقی می مانند.

نوری که از لیزر الکساندرایت بیرون می آید قرمز رنگ است. از دیگر مزیت های این دستگاه این است که می‌توان دستگاه لیزر الکساندریت را در حالت Q- Switiching قرار داد تا به این صورت پرتو نوری بسیار پرتوان را در پالس های کوچک تولید کند. در رفع موهای زائد وجود چنین مکانیسمی می تواند که بسیار مؤثر و موفق عمل کند.
نکته مهم : در مورد طول موج پرتو نوری این است که این طول موج در واقع فاکتوری است که تعیین می‌کند که لیزر باید تا چه عمقی در پوست نفوذ کند.

لیزر الکساندرایت به چه منظوری استفاده می شود؟

این دستگاه که یکی از قدرتمند ترین دستگاه های لیزر در آمریکا است بر این اساس هم سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) معمولا طیف وسیعی از این دستگاه ها را دارای طول موج خاص در طیف مادون قرمز (۷۵۵ نانومتر) هستند برای حل و درمان انواع مشکلات پوستی تایید کرده است. که این موارد شامل : Ta2Eraser و Apogee ® (cynosure, Massachusetts, USA) و Accolade TM(cynosure, MA, USA) است.

مهم ترین مکانیسم اثر لیزر در رفع موهای زائد است. در پوست های مختلف برداشت موهای زائد به وسیله لیزر از آن جایی که بر پایه جذب انتخابی نور نهاده شده است و اشعه لیزر بدون آن که به سطح پوست آسیبی وارد را کند می تواند از پوست عبور کند و به این ترتیب جذب فولیکول های مو می شود؛ بنابراین ملانین بهترین و مهمترین ماده بیولوژیکی هدف برای بکارگیری جذب انتخابی لیزر به منظور رفع موهای زائد است.

اختلالات پوستی زیر را می توان با پرتوهای لیزر اکسلاندرایت درمان کرد

  • ضایعات عروقی
  • لکه های پوستی
  • رفع موهای زائد
  • حذف تاتو

ضایعات عروقی

ضایعات عروقی که به شکل خال های عنکبوتی که در بدن یا صورت فرد ممکن است ظاهر شود که معمولا به شکل مادر زادی ممکن است به وجود آمده باشد. (ناهنجاری های عروقی)

* هدف قرار دادن رنگ دانه های قرمز با پرتو های خفیف (هموگولوبین)

لکه های پوستی

ممکن است که بر اثرعواملی مثل افزایش سن لکه هایی بر روی صورت فرد ظاهر شود لکه هایی مثل کک و مک های مادرزادی و انواع خال های گوشتی

* برای رفع این لک های پوستی ملانین های موجود در روی پوست را با پالس های خفیف هدف قرار می دهند.

رفع موهای زائذ , لیزر موهای زائد با الکس

بهترین استفاده از لیزر که بین بیشتر افراد طرفدار زیادی را هم دارد انجام لیزر مو برای رفع موهای زائد است که در این روش با استفاده از لیزر، فولیکول های ماده زائد را کاملاً تخریب و به این ترتیب امکان رشد موهای زائد در آن ناحیه خاص را بسیار ضعیف می کنند.

بیشتر بخوانید : لیزر موهای زائد

  • از این روش برای از بین بردن نقاط مختلفی از بدن که امکان رشد موی زائد وجود دارد استفاده می شود که معمول ترین نواحی بدن عبارت است از : زیر بغل ، خط بیکینی ، صورت ، گردن ، پشت ، قفسه سینه و پاها استفاده می شود.
  • از آن جایی که این روش برای موهای روشن ممکن است که بی اثر بوده باشد این روش لیزر برای از بین بردن موهای تیره بسیار مؤثرتر است.
  • یکی از این قابلیت های مهم این دستگاه این است که برای رفع موهای زائد می شود که پالس ها و فلوئنس ها را تنظیم کرد به این ترتیب برای رفع موی زائد صورت مدت زمان پالس ۲ تا ۲۰ میلی ثانیه و فلوئنس ۱۰ تا ۴۰ ژول بر سانتی متر مربع تنظیم می کنند.
  • تکنسین لیزر باید بسیار عالی کار کند و در افرادی که پوست تیره دارند باید بسیار با احتیاط تر انجام دهند، همان طور که گفتیم و از آن جایی که با این دستگاه ملانین پوست از بین می رود ممکن است که در این صورت لکه های سفید بر روی بدن آن ها ظاهر شود.

حذف تاتو _ این دستگاه می تواند که هر نوع تاتو را در هر بخش از بدن پاک کند

  • رنگدانه های سیاه سفید و آبی و سبز را با استفاده از این دستگاه لیزر می توان به راحتی در طی چند جلسه نابود کرد.
  • برای هر نوع کاری بر یک پالس تنطیم می شود که در حذف تاتو این دستگاه بر روی مدت زمان پالس کوتاه ۵ تا ۱۰۰ نانو ثانیه تنظیم شده است.
  • در صورتی امکان رفع و حذف تاتو با این دستگاه امکان پذیر است که در درمان های قبلی برای پاک کردن تاتو زخمی روی بافت وجود نداشته باشد در این صورت حذف تاتو به وسیله لیزر اکساندرایت به راحتی انجام می شود.
  • اغلب برای درمان چین و چروک های روی پوست می توان از این لیزر استفاده کرد.

عملکرد لیزر الکساندرایت روش به چه صورتی است؟

  • بهتر است که اگر تصمیم دارید تا از لیزر درمانی برای رفع موی زائد یا تاتو و یا لک و پیس استفاده کنید بهتر است که شما قبل از درمان مخصوصا زمانی که رنگ دانه ها در لیزر مورد هدف قرار می گیرند حتما لازم است که توسط یک معاینه از سالم بودن مناطق مطمئن شوید زیرا هنگامی که لیزر انجام دهید هدف قرار دادن نقاط اشتباه و یا سرطانی نباشد.
  • در حین درمان بیمار حتما باید از یک عینک محافظ با صفحه مات استفاده کند.
  • متخصص هندپیس ابتدا دستگاه را روی سطح پوست فرد قرار می دهد و سپس لیزر را فعال می کند.
  • در بسیاری از مراجعه کنندگان ممکن است که دریافت پالس را مانند برخورد کش به پوست توصیف می کنند.
  • معمولاً نیازی به بی حسی اما می توان از کرم بی حسی برای ناحیه مورد نظر استفاده کرد.
  • از آن جایی که بعضی از دستگاه های لیزر مجهز به سیستم سرمایش داخلی هستند پوست در طول درمان خنک می شود. معمولا محیط اتاق لیزر هم بسیار خنک می شود.
  • برای تسکین منطقه درمان بلافاصله پس از درمان می توان از کیسه های یخ نیز استفاده کرد.
  • بهتر است تا بیمار برای مدت چند روز در طول درمان در معرض نور خورشید نباید قرار بگیرد ؛ و بلافاصله پس از درمان مراقبت های اولیه آغاز می شود.

عوارض جانبی درمان با لیزر الکساندرایت معمولا جزیی است و شامل موارد زیر می شود

  • وجود درد در حین درمان که معمولا برای کم کردن درد از وسایل سرمایشی خنک کننده پوست و در صورت لزوم از پماد بی حسی استفاده می کنند.
  • قرمزی، ورم و خارش بلافاصله پس از عمل بروز می یابد و تا چند روز ادامه دارد.
  • رنگ دانه های پوست به ندرت پیش می آید که مقدار زیادی انرژی نورانی جذب کنند، ممکن است که در این حالت پوست بیمار دچار تاول شود که بعد از چند روز این تاول ها خود به خود برطرف می گردد.
  • تغییر رنگ دانه های پوست: ممکن است که در اثر لیزر سلول های رنگدانه پوست دچار آسیب بشود و به این ترتیب لکه های تیره رنگ و یا روشن تر را بر پوست ظاهر کند.
  • ممکن است که در ۱۰ درصد بیماران کبودی هایی مشاهده شود که معمولا بعد از چند روز کبودی ها خود به خود از بین می روند.
  • عفونت باکتریایی : برای درمان یا پیشگیری از عفونت زخم معمولا پزشک استفاده از آنتی بیوتیک را تجویز می کند.

چند جلسه درمان را می توان برای رفع ضایعات عروقی، موی زائد و حذف تاتو پیش بینی کرد ؟

ضایعات عروقی : برای رفع ضایعات عروقی نحوه درمان و تعداد جلسات مورد نیاز برای درمان مهم ترین مسئله شکل، اندازی و محل ضایعه و همچنین نوع پوست است که به این موارد بستگی دارد. تعداد جلسات مورد نیاز برای حذف عروق کوچک معمولا ً بین ۱ تا ۳ جلسه و برای رفع عروق بزرگتر نیاز است تا جلسات بیشتری مراجعه شود.

حذف موهای زائد :

مهم ترین مسئله در این روش این است که دوره درمان کامل باشد زیرا که در این روش برای حذف موهای زائد نیاز است تا جلسات متعددی مثلا بین ۳ تا ۶ بار صورت بگیرد. در واقع منطقه مورد نظر، رنگ پوست ، درشتی مو ، جنسیت و غیره در تعیین تعداد جلسات بستگی دارد.

به گفته پزشکان پوست و مو و زیبایی بهتر است که بین جلسات درمان فاصله ای حدود ۳ تا ۸ هفته رعایت شود. البته پوست حدود ۶ تا ۸ هفته بسته به ناحیه مورد نظر، تمیز باقی می ماند و زمان شروع جلسه بعدی هنگام رویش موهای ریز جدید است.

حذف تاتو :

برای رفع این مشکل از روی پوست احتمالا تعداد جلسات متعددی (۵ تا ۲۰ جلسه) را با فاصله حداقل ۷ هفته بین جلسات برای رسیدن به نتیجه مطلوب مورد نیاز است. تا تاتو به کل از روی پوست پاک شود.



[ چهارشنبه 6 تير 1397 ] [ Array ] [ بهزاد مقتدر ] [ ]

بیماری کولیت اولسراتیو در کودکان

بیماری کولیت اولسراتیو در کودکان

فهرست مطالب [نمایش فهرست]

بیماری کولیت اولسراتیو در کودکان : درباره بیماری التهابی کولیت اولسراتیو باید بگوییم که تقریبا تشخیص این بیماری در افراد مبتلا در سنین کودکی یا نوجوانی تشخیص صورت می گیرد معمولا در یک چهارم از افراد این تشخیص صورت می گیرد. در سنین ۱۲ سالگی علائم بیشتر ممکن است. این بیماری در کودکان بسیار بیشتر از بزرگسالان دیده شده است حتی در نوجوانان شدت این بیماری بیشتر است. برای مدیریت این بیماری کودکان شرایط بسیار سخت ‌تری را نسبت به بزرگسالان دارند. برای درمان بهتر حمایت اطرافیان و خانواده بسیار مهم است. علت بروز این بیماری در کودکان ممکن است که وجود یک ویروس یا باکتری در روده باشد.

بیماری کولیت اولسراتیو در کودکان

در صورت مواجه این باکتری با سیستم ایمنی بدن کودک باعث بروز یک واکنش التهابی در دیواره روده می شود. برای همین امر کودکانی که مبتلا به کولیت اولسراتیو باشند گاهی دچار مشکلات سیستم ایمنی بدن می شوند.

علایم کولیت اولسراتیو در کودکان

مشهود ترین علایمی که در کودکان مبتلا به کولیت اولسراتیو دیده می شوند عبارتند از:

  • دل درد شدید
  • اسهال خونی مکرر
  • خستگی و بی حالی
  • کاهش وزن سریع
  • از دست دادن اشتها و بی میلی
  • خونریزی از رکتوم
  • از دست دادن مایعات بدن و مواد مغذی
  • کم خونی ناشی از خونریزی شدید

برخی از کودکان نیز این علایم را داشته‌اند:

  • ایجاد زخم‌ های پوستی
  • درد مفاصل
  • التهاب چشم
  • بروز مشکلات کبدی
  • بروز پوکی استخوان
  • بثورات (علائمی مثل جوش زدن)
  • سنگ کلیه

علایم کولیت اولسراتیو ممکن است مانند علایم سایر بیماری‌های شایع کودکان است؛ بنابراین از تشخیص صحیح بیماری فرزندتان نزد متخصص مجرب مطمئن شوید.

کودکان در معرض اختلال رشدی نسبت به هم سن و سالان خود نیز هستند. والدین باید در این مسیر فرزند خود را به مصرف داروهای تجویزی تشویق کنند. کمک والدین در پیشرفت درمان به ایجاد احساس بهتر در کودک، شروع دوباره‌ی رشد و آغاز یک زندگی طبیعی کمک می‌کند. درمان به نوع علایم کودک، سن و سلامت عمومی او همچنین شدت بیماری بستگی دارد. داروها معمولاً درمان اصلی برای کولیت اولسراتیو کودکان هستند و با از بین بردن علایم، ترویج بهبودی بافت‌های آسیب دیده، بهبودی بیماری و پیشگیری از شعله‌وری آن و با به تعویق انداختن یا جلوگیری از نیاز به جراحی به کنترل بیماری و پیشگیری از التهاب گسترده روده کمک می‌کنند. هیچ درمان قطعی برای این بیماری به جزء جراحی روده بزرگ وجود ندارد. با این حال، علایم را می توان با دارو درمانی کاهش داد.

تشخیص کولیت اولسراتیو در کودکان

در مراجعه به پزشک برای تشخیص این بیماری، پزشک در ابتدا از سوابق بیماری کودک سوالاتی را از والدین او می‌پرسد؛ و بعد از آن شروع به معاینه فیزیکی کودک می‌کند. اولین تستی که پزشک از بیمار در خواست می کند انجام آزمایش خون است. تا با بررسی تعداد گلبول ‌های سفید خون کم‌خونی یا افزایش آن را تعیین کند. در بسیاری از مواقع کم خونی می‌تواند یکی از نشانه‌ های وجود التهاب باشد. آزمایش دیگری که باید انجام شود گرفتن نمونه مدفوع است که پزشک این کار را برای کنترل باکتری در دستگاه گوارش کودک در خواست می کند؛ بنابراین والدین کودک باید یک نمونه کوچک از مدفوع کودک خود را جمع آوری کنند و برای تشخیص به آزمایشگاه ارسال کنند.

کولیت اولسراتیو در کودکان

در تشخیص دیگر پزشک برای کودک از روش آندوسکوپی استفاده می کند که این روش آندوسکوپی با یک لوله کوچک انعطاف‌پذیر (آندوسکوپ) انجام می گیرد و با یک لوله که دارای نور و یک لنز دوربین است می‌توان داخل دستگاه گوارش کودک را به راحتی مشاهده کرد. ممکن است تا برای بررسی بیشتر و تشخیص دقیق بیماری در طول ازمایش ممکن است پزشک نمونه ‌های بافتی از دستگاه گوارش کودک را بردارد. کولونو سکوپی هم یک روش مشابه به آندوسکوپی است با این تفاوت که این کار در قسمت روده بزرگ صورت می گیرد. در این روش کودک برای مواردی مثل رشد غیر طبیعی ، بافت ملتهب ، زخم و خونریزی بررسی می شود.

در روش کولونوسکوپی هم ممکن است که از روش نمونه ‌برداری استفاده شود. یک روش هم که عکس برداری از روده کودک است این روش به این شکل صورت می گیرد که با روش تنقیه باریم از تزریق مقعد یک مایع فلزی وارد روده می شود و سپس از این طریق عکس‌ برداری از شکم کودک انجام می شود تا به این ترتیب تنگی ‌ها و انسداد های مسیر روده کودک کاملا مشخص شود.



[ چهارشنبه 6 تير 1397 ] [ Array ] [ بهزاد مقتدر ] [ ]

بیماری کولیت اولسراتیو در کودکان

بیماری کولیت اولسراتیو در کودکان

بیماری کولیت اولسراتیو در کودکان : درباره بیماری التهابی کولیت اولسراتیو باید بگوییم که تقریبا تشخیص این بیماری در افراد مبتلا در سنین کودکی یا نوجوانی تشخیص صورت می گیرد معمولا در یک چهارم از افراد این تشخیص صورت می گیرد. در سنین ۱۲ سالگی علائم بیشتر ممکن است. این بیماری در کودکان بسیار بیشتر از بزرگسالان دیده شده است حتی در نوجوانان شدت این بیماری بیشتر است. برای مدیریت این بیماری کودکان شرایط بسیار سخت ‌تری را نسبت به بزرگسالان دارند. برای درمان بهتر حمایت اطرافیان و خانواده بسیار مهم است. علت بروز این بیماری در کودکان ممکن است که وجود یک ویروس یا باکتری در روده باشد.

بیماری کولیت اولسراتیو در کودکان

در صورت مواجه این باکتری با سیستم ایمنی بدن کودک باعث بروز یک واکنش التهابی در دیواره روده می شود. برای همین امر کودکانی که مبتلا به کولیت اولسراتیو باشند گاهی دچار مشکلات سیستم ایمنی بدن می شوند.

علایم کولیت اولسراتیو در کودکان

مشهود ترین علایمی که در کودکان مبتلا به کولیت اولسراتیو دیده می شوند عبارتند از:

  • دل درد شدید
  • اسهال خونی مکرر
  • خستگی و بی حالی
  • کاهش وزن سریع
  • از دست دادن اشتها و بی میلی
  • خونریزی از رکتوم
  • از دست دادن مایعات بدن و مواد مغذی
  • کم خونی ناشی از خونریزی شدید

برخی از کودکان نیز این علایم را داشته‌اند:

  • ایجاد زخم‌ های پوستی
  • درد مفاصل
  • التهاب چشم
  • بروز مشکلات کبدی
  • بروز پوکی استخوان
  • بثورات (علائمی مثل جوش زدن)
  • سنگ کلیه

علایم کولیت اولسراتیو ممکن است مانند علایم سایر بیماری‌های شایع کودکان است؛ بنابراین از تشخیص صحیح بیماری فرزندتان نزد متخصص مجرب مطمئن شوید.

کودکان در معرض اختلال رشدی نسبت به هم سن و سالان خود نیز هستند. والدین باید در این مسیر فرزند خود را به مصرف داروهای تجویزی تشویق کنند. کمک والدین در پیشرفت درمان به ایجاد احساس بهتر در کودک، شروع دوباره‌ی رشد و آغاز یک زندگی طبیعی کمک می‌کند. درمان به نوع علایم کودک، سن و سلامت عمومی او همچنین شدت بیماری بستگی دارد. داروها معمولاً درمان اصلی برای کولیت اولسراتیو کودکان هستند و با از بین بردن علایم، ترویج بهبودی بافت‌های آسیب دیده، بهبودی بیماری و پیشگیری از شعله‌وری آن و با به تعویق انداختن یا جلوگیری از نیاز به جراحی به کنترل بیماری و پیشگیری از التهاب گسترده روده کمک می‌کنند. هیچ درمان قطعی برای این بیماری به جزء جراحی روده بزرگ وجود ندارد. با این حال، علایم را می توان با دارو درمانی کاهش داد.

تشخیص کولیت اولسراتیو در کودکان

در مراجعه به پزشک برای تشخیص این بیماری، پزشک در ابتدا از سوابق بیماری کودک سوالاتی را از والدین او می‌پرسد؛ و بعد از آن شروع به معاینه فیزیکی کودک می‌کند. اولین تستی که پزشک از بیمار در خواست می کند انجام آزمایش خون است. تا با بررسی تعداد گلبول ‌های سفید خون کم‌خونی یا افزایش آن را تعیین کند. در بسیاری از مواقع کم خونی می‌تواند یکی از نشانه‌ های وجود التهاب باشد. آزمایش دیگری که باید انجام شود گرفتن نمونه مدفوع است که پزشک این کار را برای کنترل باکتری در دستگاه گوارش کودک در خواست می کند؛ بنابراین والدین کودک باید یک نمونه کوچک از مدفوع کودک خود را جمع آوری کنند و برای تشخیص به آزمایشگاه ارسال کنند.

کولیت اولسراتیو در کودکان

در تشخیص دیگر پزشک برای کودک از روش آندوسکوپی استفاده می کند که این روش آندوسکوپی با یک لوله کوچک انعطاف‌پذیر (آندوسکوپ) انجام می گیرد و با یک لوله که دارای نور و یک لنز دوربین است می‌توان داخل دستگاه گوارش کودک را به راحتی مشاهده کرد. ممکن است تا برای بررسی بیشتر و تشخیص دقیق بیماری در طول ازمایش ممکن است پزشک نمونه ‌های بافتی از دستگاه گوارش کودک را بردارد. کولونو سکوپی هم یک روش مشابه به آندوسکوپی است با این تفاوت که این کار در قسمت روده بزرگ صورت می گیرد. در این روش کودک برای مواردی مثل رشد غیر طبیعی ، بافت ملتهب ، زخم و خونریزی بررسی می شود.

در روش کولونوسکوپی هم ممکن است که از روش نمونه ‌برداری استفاده شود. یک روش هم که عکس برداری از روده کودک است این روش به این شکل صورت می گیرد که با روش تنقیه باریم از تزریق مقعد یک مایع فلزی وارد روده می شود و سپس از این طریق عکس‌ برداری از شکم کودک انجام می شود تا به این ترتیب تنگی ‌ها و انسداد های مسیر روده کودک کاملا مشخص شود.



[ چهارشنبه 6 تير 1397 ] [ Array ] [ بهزاد مقتدر ] [ ]

درمان دارویی کولیت اولسراتیو کودکان

درمان دارویی کولیت اولسراتیو کودکان

درمان دارویی کولیت اولسراتیو کودکان : در مدیریت بیماری ‌های التهابی روده در کودکان مهم ترین هدفی که پزشک دنبال می کند دست‌یابی به کنترل بالینی و آزمایشگاهی این بیماری به بهترین شکل ممکن است که باید با حداقل عوارض جانبی صورت بگیرد. در بیشتر کودکان که به این بیماری مبتلا شده اند در بسیاری مواقع این کودکان مبتلا به کولیت اولسراتیو (UC) به صورت سرپایی هم درمان می شوند. فقط در صورتی این کودکان ممکن است که بستری شوند که درمان سرپایی ناموفق باشد و یا اینکه زمان ابتلا به بیماری شدید باشد در این صورت برای درمان نیاز به بستری شدن ضروری است.

درمان دارویی کولیت اولسراتیو کودکان

درست است که در بعضی از کودکان بدون رعایت رژیم غذایی هم می شود که علائم این بیماری را کنترل کرد؛ اما در بسیاری از کودکان مصرف برخی مواد غذایی خاص ممکن است که معده کودک را ناراحت ‌کند و برای همین هم پرهیز از انواع غذاها به کاهش علایم کودک می تواند کمک زیادی بکند.

در کودکان مبتلا به کولیت اولسراتیو خفیف دربیشتر مواقع ممکن است که با دارو درمانی، بسیاری از عوامل ضد التهابی را آن ها درمان کرد.

درمان با آمینوسالسیلات‌ هاست در واقع بخش اصلی درمان سرپایی برای درمان ضد التهابی است. در ابتدا اولین درمان دارویی برای درمان کولیت اولسراتیو (UC) داروی سولفاسالازین بوده است که بعد از آن در همین اواخر هم دارو های جدیدی مثل مزالازین، آساکول، پنتاسا، لیالدا برای درمان ضد التهابی معرفی شده اند. درباره این دارو یعنی مزالازین متخصصان بر این باورند که ممکن است تا این دارو نسبت به سولفاسالازین عوارض جانبی کمتری را داشته باشد. تنها قرصی که در کودکان به شکل محدود استفاده می شود قرص ‌آساکول است که این قرص در مصرف باید به طور کامل بلعیده شود.

تنها دارویی که امروزه و با این حال، برای کودکان ۵ ساله یا مسن ‌تر مورد استفاده قرار می گیرد استفاده از داروی ‌آساکول است که این دارو تنها محصول خوراکی است که مورد تأیید است.

طبق گزارش هایی که ارائه شده است درباره این دارو که اثر این دارو در یک مطالعه بین ۸۲ کودک مبتلا به کولیت اولسروز را در سنین ۵ الی ۱۷ و با استفاده از ۲ سطح دوز برای مدت ۶ هفته‌ای کولیت اولسراتیو خفیف تا متوسط و فعال را مورد بررسی قرار دادند. در نتیجه این بررسی چیزی که به دست آمد پس از این که بیماران بر اساس طبقه‌ بندی وزن (۱۷ تا ۳۳ کیلوگرم، ۳۳ تا ۵۴ کیلوگرم و ۵۴ تا ۹۰ کیلوگرم) و به صورت تصادفی برای دریافت یک دوز کم (۱٫۲، ۲٫۰ و ۲٫۴ گرم در روز برای رده وزن مربوطه) یا دوز بالا (۲٫۰، ۳٫۶ و ۴٫۸ گرم در روز) قرار گرفتند؛ و در نهایت طبق نتایج به دست آمده مصرف دوز های بالاتر در درمان بیماری به هیچ وجه مؤثر تر نبود و این روش مورد تأیید قرار نگرفت.

یکی از داروهایی که امروزه از نظر اکثر پزشک ها برای اختلالات گوارشی متعدد بهتر است تا مورد استفاده قرار بگیرد پروبیوتیک ها هستند که می توانند به عنوان درمان بالقوه پیشنهاد شوند. این دارو ها یعنی پروبیوتیک ‌ها از آن جایی که نسبت به سایر دارو های درمانی عوارض دارویی کمتری را برای بیمار دارند و برای همین می‌ توانند که این دارو ها مکمل خوبی در درمان باشند.

از آن جایی که در کودکان مبتلا به کولیت اولسروز عود متوسط تا شدید بیماری پاسخ خوبی به کورتیکو استروئید ها دارد، اما ممکن است تا در صورت مصرف آن در دراز مدت عوارض جانبی متعدد و طولانی مدتی را داشته باشد.

مصرف زیاد کورتیکو استروئید ها باعث می شود تا سبب ایجاد نارسایی رشد خطی در بیمار شود که در حال حاضر این عارضه یک مشکل قابل توجه در بیماران جوان مبتلا به بیماری التهابی روده است. بدترین اتفاقی که ممکن است برای بیمار اتفاق بیفتد در مصرف این دارو ها از آن جایی که باعث پوک شدن استخوان ها می شود از این رو می تواند منجر به فشرده سازی و شکستگی ستون فقرات بیمار شود.

درست است که برخی از بیماران برای کنترل بیماری خود نیاز دارند تا از استروئید استفاده کنند اما عوارض جانبی نامطلوب این دارو تاثیر بدی را بر روی فرد می گذارد. افزایش وزن، آکنه، اضطراب و بی‌قراری و همچنین تغییرات شخصیتی مانند تحریک پذیری یا بی‌ثباتی عاطفی در واقع بسیاری از اثرات بسیار نا مطلوب مصرف کورتیکو استروئید ها است. وقتی که در یک بیمار نشانه ‌هایی از وابستگی به استروئید وجود داشته باشد، در این میان از درمان‌های دیگر محدود کردن و قرار گرفتن در معرض استروئید استفاده می‌شود. ممکن است که در القاء بهبودی زمانی که استروئید‌های خوراکی بی‌اثر هستند، استفاده از کورتیکو استرویید های داخل وریدی (به عنوان مثال، متیل پردنیزولون) مؤثر باشد.

درباره افزایش دوز استروئید ها باید بگوییم که این کار هیچ اثر بخشی را برای بیمار ندارد احتمال افزایش قند خون و فشار خون بالا در استفاده از داروهای استروئیدی با دوز بالا را در بیماران تا حدود زیادی افزایش می‌ دهد.

در بیمارانی که وابسته به استروئید و یا مقاوم به درمان استروئید هستند، استفاده از عوامل سرکوب‌کننده سیستم ایمنی، مثل استفاده از مرکاپتوپورین می تواند بسیار مفید باشد. درباره اثر دهی این دارو ها باید بگوییم که اثردهی این داروها ممکن است که تا ۳ ماه زمان ببرد، اما با این حال باز هم سودمندی آن ‌ها در موارد حاد بیماری به شدت محدود است.

مصرف سیکلوسپورین، تاکرولیموس و اینفیلیکسیماب برای درمان بیماری برق آسا می تواند مفید واقع شود؛ و از آن جایی که داروی سیکلوسپورین درست مثل یک عامل سرکوب‌کننده سیستم ایمنی قوی عمل می کند که در بیشتر اوقات ممکن است تا بیمار را مستعد ابتلا به عفونت ‌های فرصت طلبی مثل سیتومگالوویروس و پنومونی دچار کند؛ و از آن جایی که سیکلوسپورین نفروتوکسیک است و برای همین احتمال نارسایی برگشت ‌ناپذیر کلیه را هم می تواند در پی داشته باشد. در بیشتر مواقع در بیمارانی که دچار صرع هم هستند این دارو یعنی سیکلوسپورین عامل تشدید کننده صرع را افزایش می دهد و در این صورت باعث تسریع تشنج در بیماران به ویژه کسانی که با سطح کلسترول و یا منیزیم کمی دارند باشد.

یکی دیگر از دارو های سرکوب سیستم ایمنی تاکرولیموس است که این دارو به عنوان یک مهارکننده قوی عملکرد لنفوسیت T است، درباره مکانیزم دقیق آن باید گفت که فعلا شناخته نشده است. این دارو یعنی تاکرولیموس مؤفقیت‌ هایی در القاء بهبودی و جلوگیری از کولکتومی در میان بیماران UC را نشان می دهد. در بیمارانی که این نشانه ها سمیت کلیوی ، سرکوب مغز استخوان ، نشانه‌های عصبی در استفاده از تاکرولیموس وجود داشته باشد مصرف می تواند بحث برانگیز باشد. درباره این دارو باید گفت که در صورتی برای درمان مورد استفاده قرار می گیرد که سایر گزینه‌های درمان وجود نداشته باشد.

برای درمان بیماری کولیت اولسراتیو درکودکان در سال ۲۰۱۱ و در ماه سپتامبر استفاده از داروی اینفیلیکسیماب برای درمان UC از طرف سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) تأیید شد؛ و امروزه این دارو در واقع به عنوان یک انفوزیون داخل وریدی به طور معمول در یک رژیم القایی ۲ تزریقی با فاصله بیش از ۲ هفته مورد استفاده قرار می گیرد.

در بیشتر مواقع هم تزریق اینفیلیکسیماب به صورت همزمان با مرکاپتوپورین نیز در میان بیماران پاسخ بهتر داده است. اما در این مورد هم و درباره استفاده همزمان از مرکاپتوپورین و اینفیلیکسیماب بحث برانگیز است و اتفاق نظری به دسا نیامده است.



[ چهارشنبه 6 تير 1397 ] [ Array ] [ بهزاد مقتدر ] [ ]

تأثیر جراحی بیماری کرون در بارداری

تأثیر جراحی بیماری کرون در بارداری

تأثیر جراحی بیماری کرون در بارداری : درست است که در بیماری کرون عمل جراحی روده اثری بر روی حاملگی فرد ندارد اما بیشتر زنانی که مبتلا به ایلئوستومی هستند در مقایسه با سایر بیماران امکان اینکه باردار نشوند بسیار زیاد است درباره ایلئوستومی باید بگوییم که برای رفع مشکل روده فرد بیمار، قسمتی از روده از طریق سوراخی که در شکم ایجاد می شود خارج می‌شود. در این روش تا مواد دفعی روده به یک کیسه متصل به استوم ریخته می شوند. بیشتر پزشکان بارداری در این دوران و تا ۱ سال بعد آن را کاملا ممنوع کرده اند پس بهتر است که از بارداری و اقدام به آن کاملا پرهیز شود. تا به این ترتیب خطراتی که ممکن است در ایلئوستومی به وجود بیایید بسیار کاهش می یابد.

جراحی بیماری کرون

برای اینکه مشکلی در بارداری برای فرد به وجود نیاید پزشک در صورت نیاز به جراحی و برداشت کامل روده و رکتوم به سبب آسیب این کار یعنی انجام جراحی را تا بعد از انجام زایمان نگه می دارد و به تأخیر می اندازد. بیشتر مواقع زخم های روده و انسداد آن در دوران باردرای حتی با استفاده از داروهای خاص هم برطرف نشود که در این باره پزشک انجام جراحی را برای رفع مشکل فرد برای او انتخاب می کند. معمولا اگر در این جراحی ها آبسه وعفونتی وجود نداشته باشد انجام آن ها برای نوزاد هیچ خطری را ندارد و ایمن هستند.

پزشک برای رفع کامل خطر سقط جنین و هرگونه اسیب به جنین بهترین و مناسب ترین زمان را برای انجام جراحی انتخاب می کند که معمولا در سه ماهه دوم که خطر سقط جنین بسیار کاهش یافته است انجام می‌شود. پزشک برای آن دسته از خانم هایی که در بیماری کرون در نزدیکی واژن خود دچار فیستول یا آبسه که از مهم ترین عوارض بیماری کرون است شده اند می خواهد که از روش سزارین برای انجام زایمان استفاده کنند؛ زیرا فردی که زایمان طبیعی باید انجام دهد باید از نظر سلامت واژن مشکلی نداشته باشد و واژن فرد دچار هیچ کدام از عوارض بیماری کرون نشده باشد و تحت تأثیر عوارض این بیماری نباشد.

پس انجام زایمان واژینال در صورت فعال نبودن بیماری و فیستول یا آبسه به بیمار توصیه می شود. بخاطر استفاده فرد از داروهای با دوز بالا اگر فرد قصد تغذیه نوزاد با شیر مادر را داشته باشد درباره داروها و نحوه مصرف و دوز مصرفی در این دوران حتما با پزشک مشورت کنید تا داروهای مضر در این دوران را با داروهای کم خطر جایگزین کند.

برچسب ها: بیماری گوارشی

[ دوشنبه 28 خرداد 1397 ] [ Array ] [ بهزاد مقتدر ] [ ]

بیماری سلیاک

بیماری سلیاک

بیماری سلیاک : روده یکی از مهم ترین قسمت های بدن است که طولانی ترین قسمت دستگاه گوارش روده کوچک است قطر این روده کم به همین دلیل روده کوچک گفته می شود اولین قسمت از روده باریک که بلافاصله پس از معده قرار دارد، اصطلاحاً دوازدهه یا دئودنوم (Duodenum) نامیده شده‌است. وقتی غذا از معده وارد دوازدهه می‌شود، به علت مخلوط بودن با اسید معده، هنوز اسیدی می‌باشد. در محل دوازدهه، یک شیره گوارشی قلیایی به این غذا اضافه می‌گردد تا حالت اسیدی آن را خنثی نماید. این شیره گوارشی از پانکراس یا لوزالمعده ترشح می‌گردد و حاوی آنزیم‌هایی است که باعث ادامه هضم غذا می‌شود.

بیماری سلیاک

بیماری سلیاک

صفرا نیز در همین محل به غذا اضافه می‌گردد. در روده باریک بر اثر عمل گوارش پروتئینها به اسید آمینه‌ها، کربوهیدراتها به گلوکز و سایر قندهای ساده‌تر و چربی‌ها به اسیدهای چرب و گلیسرول تجزیه می‌گردند. سپس غذای گوارده از طریق دیواره روده باریک به جریان خون جذب می‌گردند.

مطالب بیشتر در : بیماری های گوارشی

روده دچار بیماری های زیادی می شود یکی از این بیماریی ها بیماری سلیاک است این بیماری در حقیقت یک بیماری خود ایمنی است که در آن سیستم ایمنی مواد مغذی را برای سلول‌های بدن مضر تلقی کرده و آنتی‌بادی‌ها را علیه آنها تولید می‌کند آنتی‌بادی‌هایی که در بیماری سلیاک تولید می‌شوند باعث می‌گردند تا سطح روده دچار التهاب (قرمزی و تورم) شود. و در این بیماری روده‌ی کوچک دچار التهاب می شود و نمی تواند مواد مغذی را جذب کند دیواره روده‌ها صاف نیست بلکه دارای میلیون‌ها برجستگی انگشت مانند به نام پرز و پرز‌های میکروسکوپی به نام ریز پرزها می‌باشد.

این پرزها باعث می‌شوند که سطح وسیعی در روده‌ها ایجاد شود تا جذب غذاها بهتر صورت گیرد. در بیماری سلیاک آسیب و التهاب بر روی روده موجب مسدود شدن این سطوح شده و توانایی آن‌ها برای کمک به هضم را کاهش می‌دهد. آتروفی و از بین رفتن پرزها باعث کاهش سطح روده‌ی در دسترس برای جذب مواد مغذی می‌شود که می‌تواند منجر به علایم مختلف گوارشی شود.

کسی که دچار این بیماری می شود دچار اسهال، درد شکمی و نفخ می شود بیماری سلیاک واکنش ایمنی به خوردن ماده‌ی گلوتن است، پروتئینی که در گندم، جو و چاودار یافت می‌شود. گلوتن در انواع مواد غذایی از جمله پاستا، کیک‌ها، غلات صبحانه، بیشتر انواع نان‌ها، انواع خاصی از سس‌ها، ماکارونی، غلات، بیسکویت، برخی از انواع وعده‌های غذایی آماده و آبجو وجود دارد.

شخصی که دچار بیماری سلیاک می شود وقتی مواد غذایی که دارای گلوتن هستند مصرف می کنند روده دچار پاسخ ایمنی می شود به مرور زمان این واکنش پرزهای روده‌ی کوچک را از بین می‌برد و مانع از جذب بعضی مواد مغذی می‌شود. آسیب روده اغلب باعث اسهال، خستگی، کاهش وزن و کم‌خونی می‌شود و می‌تواند منجر به عوارض و آسیب‌های جدی شود. این نشانه ها در کودکان می تواند کمی متفاوت باشد مثلا در رشد و نمو ان ها اثر می گذارد.

براساس تحقیق هایی که انجام شده است در جهان یک نفر از هر ۱۰۰ نفر دچار این بیماری می شوند این بیماری تاثیرات زیادی در بدن می گذارد از جمله:

  • سوتغذیه
  • سقط جنین
  • از دست دادن تراکم استخوان
  • ناباروری
  • همچنین می تواند زمینه ساز بیماری های عبی وسرطان شود.

این بیماری را نمی توان درمان کرد ولی می توان با انجام برخی کار ها ان را نسبتا بهتر کرد مثلا رژیک غذایی را تغیرداد که می تواند زخم روده را بهتر کند.

مباحث مرتبط با بیماری سلیاک

برچسب ها: بیماری گوارشی

[ دوشنبه 28 خرداد 1397 ] [ Array ] [ بهزاد مقتدر ] [ ]

تشخیص بیماری سلیاک

تشخیص بیماری سلیاک


تشخیص بیماری سلیاک : اکثر افرادی که دچار بیماری سلیاک می شوند خودشان نمی دانند و تشخیص داده نمی شود به طوری که محققان حدس می زنند فقط بیست درصد از افراد مبتلا به این بیماری تشخیص داده می شوند این بیماری یک بیماری جدی به حساب می آید که اثراتی طولانی مدت دارد و تشخیص ان بسیار سخت است به طوری که شخص اگر قبل از آزمایش رژیم غذایی بدون گلتون داشته باشد آزمایش ممکن است منفی باشد یک رژیم غذایی معمولی باید حداقل برای شش هفته قبل از آزمایش ادامه یابد. در واقع در این مدت باید مصرف حداقل هر چهار برش نان گندمی روزانه برای بزرگسالان و هر دو برش نان گندمی برای کودکان ادامه یابد.

تشخیص بیماری سلیاک

تست‌های تشخیصی بیماری سلیاک شامل موارد زیر است:

آزمایش خون :

آزمایش خون یکی راه های تشخی بیماری سلیاک است که در ان از فرد مورد نظر نمونه خون می گیرند و و آن را از نظر آنتی‌بادی‌هایی که معمولاً در جریان خون افراد مبتلا به بیماری سلیاک وجود دارد، بررسی می‌کنند. اکثرا پزشکان دو نوع آزمایش خون برای تشخیص بیماری سلیاک انجام می دهند اول آزمایش سرولوژی بررسی آنتی‌بادی‌های خون که سطح بالایی از پروتئین‌های آنتی‌بادی خاص نشان‌دهنده واکنش ایمنی به گلوتن و دوم آزمایش ژنتیکی برای آنتی‌ژن‌های لکوسیتی انسان (HLA-DQ2 و HLA-DQ8) است.

اما این راه نیز صددرصد مطمئن نیست زیرا ممکن است آنتی‌بادی‌ها در خون موجود نباشند ولی فرد دچار بیماری سلیاک باشد به هر حال اگر پزشک ازمایش خون و بیوپسی روده‌ی کوچک را انجام دهد ولی به نتیجه ای نرسد آزمایش ژنی (HLA) انجام می دهد که تستی بسیار مفید است بیش از ۹۹ درصد افراد مبتلا به بیماری سلیاک دارای ژن  HLA DQ2، HLA DQ8 یا بخشی از آن‌ها هستند ولی لازم به ذکر است که آزمایش ژنی به تنهایی نمی‌تواند بیماری سلیاک را تشخیص دهد. هم زمان با انجام تست‌های بیماری سلیاک لازم است تا غذاهای حاوی گلوتن مصرف شود تا از دقت بالای نتایج به دست آمده اطمینان حاصل شود. آزمایش خون برای تشخیص بیماری سلیاک کافی نیست نمی تواند مطمئن باشد.

بیوپسی و نمونه‌برداری بافتی :

این آزمایش برای تایید انجام می شود به طوری که اگر در مرحله آزمایش خون تشخیص داده شد که فرد دچار بیماری سلیاک است پزشک بیوپسی و نمونه‌برداری بافتی را انجام می دهد اگر علی‌رغم داشتن یک آزمایش خون منفی همچنان علایم بیماری سلیاک وجود داشته باشد، ممکن است متخصص گوارش هنوز توصیه به انجام بیوپسی داشته باشد این آزمایش توسط توسط یک متخصص گوارش در بیمارستان انجام می شود که برای تشخیص بیماری سلیاک کمک می کند نحوه انجام این آزمایش هم به این گونه است آندوسکوپ (یک لوله‌ی نازک و انعطاف‌پذیر مجهز به نور و یک دوربین در یک طرف) به داخل دهان وارد می‌شود و به آرامی به روده‌ی کوچک منتقل می‌گردد.

قبل از انجام این روش یک بی‌حسی ملایم برای خنثی کردن ریفلاکس گلو و یا آرام بخش برای حفظ همکاری بیمار داده می‌شود. متخصص گوارش به وسیله آندوسکوپ و ابزار بیوپسی عمل نمونه‌گیری از پوشش روده‌ی کوچک را انجام می‌دهد. سپس نمونه زیر میکروسکوپ از نظر بیماری سلیاک و تخریب ریز پرز روده مورد بررسی قرار می‌گیرد.

بیشتر بخوانید : بیماری های گوارشی

به منظور مراحل درمان و ارزیابی مقدار بیماری بعد از ازمایش خون و انجام بیوپسی آزمایش های دیگری نیسز انجام میدهند.

آزمایش‌های خون بیشتری برای بررسی سطح آهن و سایر ویتامین‌ها و مواد معدنی خون درخواست می‌شود. با کمک این تست‌های اضافی فرد از نظر برخی عوارض بیماری مانند کم‌خونی بررسی می‌گردد.

در صورت شک به بیماری درماتیت هرپتی‌فرم (خارش ناشی از عدم تحمل گلوتن) ممکن است یک نمونه بیوپسی پوست لازم باشد. این نمونه‌برداری تحت بی‌حس‌کننده موضعی انجام می‌شود و شامل تهیه یک نمونه کوچک پوست از منطقه آسیب دیده است تا بتوان آن را زیر میکروسکوپ بررسی کرد.

اسکن DEXA نیز ممکن است در برخی موارد مانند شک به کاهش تراکم استخوان توصیه شود. این اسکن یک نوع تصویربرداری اشعه ایکس است که تراکم استخوان را اندازه‌گیری می‌کند. در بیماری سلیاک ، کمبود مواد مغذی ناشی از هضم ناکافی می‌تواند استخوان‌ها را ضعیف و شکننده و دچار پوکی استخوانکند. اسکن DEXA یک آزمایش برای بررسی افراد در معرض خطر شکستگی‌های استخوانی است.

بعد از این که بیماری تشخیص داده شد بیمار باید رژیم غذایی خود را تغییر دهد که این موضوع کمی گیج کننده است به طوری که تا چند ماه افراد بیمار به طور اشتباه و تصادفی از مواد غذایی که دارای گلتون است استفاده می کنند که این امر باعث می شود علائم بیماری دوباره ظاهر شود.

یک رژیم غذایی بدون گلوتن با کاهش خطرات طولانی‌مدت همراه با بیماری سلیاک، پیامدهای مثبتی برای سلامتی دارد. افرادی که از نظر پزشکی به درستی تشخیص داده می‌شوند با احتمال بیشتری سلامتی خود را باز می‌یابند. پس از تشخیص ابتلای یکی از اعضای خانواده به بیماری سلیاک لازم است تا بستگان فوری از نظر این بیماری بررسی شوند.

باید بسیار هوشیار باشید زیرا برخی تست ها و آزمایش هایی وجود دارند که مطمئن نیستند و جامعه پزشکی ان ها را تایید نمی کند این تست ها و ازمایش ها براساس مطالعات و تحقیقات انجام شده غیرقابل اطمینان هستند زیرا باعث می شوند افرد بیمار دچار سردگمی شوند جامعه بین المللی ایمونولوژی و آلرژی بالینی استرالیا (ASCIA) ااین روش ها را غیرقابل اعتماد و استفاده از ان ها را توصیه نمی کند این بیماری باید به طور کامل تشخیص داده و بررسی شود و بعد از انجام مراحل پزشک می تواند سایر علل علایم را آزمایش کند.

برچسب ها: بیماری گوارشی

[ دوشنبه 28 خرداد 1397 ] [ Array ] [ بهزاد مقتدر ] [ ]

علائم بیماری کرون در دوران بارداری

علائم بیماری کرون در دوران بارداری

فهرست مطالب [نمایش فهرست]

علائم بیماری کرون در دوران بارداری : درباره کرون گفتیم که کرون یک بیماری است که باعث التهاب مزمن در بخشی از دستگاه گوارش یا تمام ان می شود. بیماری التهابی روده که گاهی برای بیمار دردناک و بسیار ناتوان کننده است ما در این جا به برخی از علایم بیماری کرون که در دوران بارداری به وجود می آید اشاره می کینم .

علائم بیماری کرون در دوران بارداری

علائم بیماری کرون در بارداری عبارت‌اند از :

  • اسهال شدید
  • وجود خون در مدفوع
  • کم کردن وزن ناگهانی
  • احساس خستگی داشتن
  • بی اشتهایی و از دست دادن اشتها
  • درد و گرفتگی شکمی

درباره علائم این بیماری باید بگوییم که در بیماری کرون وجود علائمی مثل اسهال یا یبوست متاسفانه خطر ابتلا به هموروئید را هم در فرد تا حد بسیار زیادی افزایش می دهد و باعث ایجاد مشکل در افراد باردار می شود برای پیشگیری این که فرد دچار هموروئید در بارداری نشود باید این نکات را رعایت کند این تکنیک ها عبارتند از:

  • انجام منظم و روزانه تمرینات کف لگن (Kegel)
  • بهتر است تا از نشستن ها و ایستادن های طولانی خودداری کنید
  • پرهیز از بلند کردن اجسام سنگین
  • برای کم کردن درد در مقعد و خنک کردن ناحیه مقعد بهتر است تا از ژل و یا نشستن بر روی یک بسته یخ استفاده کنید
  • دهانه مقعد را با وازلین چرب کنید این کار برای دفع مزاج راحت میسر است.

بیشتر بخوانید : بواسیر

آزمایش‌ بیماری کرون در دوران بارداری

در تشخیص بیماری کرون در زمان بارداری متخصصین برای اینکه این بیماری را در افراد باردار تشخیص دهند بعد از انجام معاینه‌ی جسمی و تست‌هایی چون آندوسکوپی باید از سوابق خانوادگی و تاریخچه پزشکی بیمار اطلاعاتی را به دست بیاورند. به جز این روش پزشک برای کسب اطمینان بیشتر از وضعیت بیماری کرون در حین بارداری، انجام آزمایش را برای فرد باردار تجویز می کند. در انجام تست های آزمایشگاهی برای بیماری کرون، پزشک برای بررسی وجود عفونت و التهاب و خون ریزی داخلی در بدن و سنجش سطح پروتئین ها، آهن و مواد معدنی این ازمایش ها را انجام می گیرد.

بسیاری از خانم های باردار از اینکه نتوانند ازمایش های تشخیص کرون را انجام دهند نگران هستند باید بگوییم که امکان انجام برخی از آزمایش‌ها وجود دارد، البته آزمایش های دیگری هم هستند که دکتر انجام آن ها را برای بعد از زایمان نگه می دارد هیچ جای نگرانی برای بیمار نیست زیرا پزشک مربوطه در این مورد شما را راهنمایی می کنند. مهم ترین تست های که در این دوران بهتر است که انجام شود کولونوسکوپی، سیگموئیدوسکوپی، آندوسکوپی، بیوپسی رکتوم و انجام سونوگرافی شکم است.

انجام آزمایش کولونوسکوپی به خانم های باردار توصیه نمی شود زیرا در این روش برای اینکه از داروی ارام بخش باید استفاده شود و زمان انجان آن تست زیاد است ممکن است که برای فرد مضر باشد پس تا حد ممکن در بارداری توصیه نمی‌شود.

می دانیم که انجام تصویر برداری اشعه ایکس و توموگرافی کامپیوتری برای خانم های باردار بسیار مضر است و تا حدامکان باید ازانجام آن ها خودداری کنند اما امروزه استفاده از روش تصویربرداری رزونانس مغناطیسی بدون هیچ مشکلی انجام می گیرد ودر حاملگی این روش سالم و ایمن است. در بسیاری از مواقع فرد باردار نیاز دارد که تصویربرداری با اشعه X یا سی تی اسکن را در دوران بارداری انجام دهد، برای کم کردن خطر اشعه و محدود شدن تابش اشعه بهتر است تا از محافظ شکم استفاده کنید.

تست سونوگرافی برای فرد باردار در صورتی که وضع بیماری فرد تا حدودی شدید باشد پزشک برای او انجام سونوگرافی را برای یررسی رشد جنین لازم و ضروری می بیند. از انجایی که در خانم های بارداری که دچار بیماری کرون هستند ریسک سقط جنین بسیار بالاست مادر باید با علایم خطر زایمان زودرس هم تا حدودی آشنا شود تا در صورت بروز اقدامات لازم را به درستی و به موقع انجام دهد.

برچسب ها: بیماری گوارشی

[ دوشنبه 28 خرداد 1397 ] [ Array ] [ بهزاد مقتدر ] [ ]

دارو درمانی بیماری کرون در بارداری

دارو درمانی بیماری کرون در بارداری

فهرست مطالب [نمایش فهرست]

دارو درمانی بیماری کرون در دوران بارداری  , داروهای درمان بیماری کرون : در مورد استفاده از داروهای بیماری کرون بسیاری از افراد از اینکه این داروها بر روی بارداری تاثیر بگذارد از مصرف آن پرهیز می کنند اما باید بگوییم که داروهای مورد استفاده در بیماری کرون معمولاً روی باروری زنان هیچ تأثیر خطرناکی را روی جنین نمی‌گذارند.

داروهای درمان بیماری کرون

سولفاسالازین (Azulfidine) دارویی است که برای درمان بیماری کرون استفاده می شود و ممکن تا بر روی باروری مردان اثر بگذارند. این دارو سابقه زیادی در درمان بیماری کرون دارد؛ اما تحقیقات نشان داده است که این دارو در ۶۰ درصد مردانی که از این دارو برای درمان بیماری کرون استفاده می کنند می‌تواند باعث ناباروری شود.

بعد از گذشت ۲ ماه از قطع مصرف سولفاسالازین اثر این دارو بر روی اسپرم‌ها کاملا متوقف می شود. بهتر است آقایانی که دچار این بیماری هستند درباره تغییر داروی مصرفی و رفع مشکل ناباروری شان با پزشک متخصص مشورت کنند.

دارو درمانی بیماری کرون در دوران بارداری

جایی نگرانی برای خانم های باردار در مصرف داروهای درمانی بیماری کرون زیاد نیست زیرا اکثر داروهای درمان کرون برای زنان باردار و رشد جنین مفید هستند و با مصرف داروهای درمانی کرون خطری بیمار را تهدید نمی کند، اما داروهایی هم هستند که مصرف ان ها برای جنین بسیار خطرناک است و در بیشتر مواقع باعث ایجاد نقایص مادرزادی در آن ها می شود.

سولفاسالازین یکی از داروهاییی است که التهاب بیماری کرون را کنترل می کند این دارو می تواند سطح فولات را تا حد زیادی در بدن کاهش دهند. مشکلاتی که در کاهش فولات در بدن می شود باعث بروز اتفاقاتی مثل کاهش وزن جنین هنگام تولد، کم شدن رشد کودک و زایمان زودرس می شود. در برخی از نوزادان هم این مشکل یعنی همان کمبود فولات باعث ایجاد نقایص عصبی در جنین می شود. نقایصی که ایجاد می شود مثل ناهنجاری های سیستم عصبی مانند اسپینا بیفیدا (اختلال نخاعی) و آنانسفالی (شکل گیری غیر طبیعی مغز) شود.

بهتر است که درباره دوز مصرفی این دارو حتما با پزشک خود صحبت کنید. اکیدا توصیه می کنیم که حتما باید هنگام بارداری، در مورد مصرف داروها پزشک خود را از مقدار دوز مصرفی و یا نوع دارو مطلع کنید زیرا پزشک حتما برای حفظ سلامت جنین شما و داشتن یک بارداری سالم برای شما می تواند یک داروی کم خطرتر را پیشنهاد کند.

داروهای بیماری کرون جز در مورد های خاص که پزشک مصرف آن را برای جنین خطرناک بداند تغییر چندانی نمی کند. در صورتی که داروها باعث ایجاد خطر و مسمومست برای فرد داشته باشد احتمال تغییر شرایط وجود دارد و داروهای جدیدی برای درمان بیماری کرون برای استفاده فرد جایگزین می شود. داروهای که در دوران بارداری استفاده از ان ها برای فرد منع شده است در صورت مصرف حتما باید به پزشک اطلاع داده شود داروهایی مثل استروئیدها، داروهای ایمنی، بیولوژیک یا حتی آنتی‌بیوتیک‌ها یا داروهای ضد اسهال

داروهای هم هستند که این داروها در صورت مصرف هیچ اسیبی به جنین وارد نمی کنند و برای مادر هم عارضه ای را ندارند و با صلاح دید پزشک حتی فرد در دوران شیردهی هم می تواند از این داروها استفاده کند.

داروهای ضد التهابی عبارتند از :

  • مازالیمین
  • Asacol
  • Pentasa
  • Lialda
  • Apriso
  • الزالازین (دیپنتوم)
  • سولفاسالازین (Azulfidine)

مصرف کورتیکو استروئیدها مانند پردنیزون باعث ایجاد خطر در دوران بارداری نمی شود برای جلوگیری از بروز شکاف‌های دهانی بهتر است که در سه ماه اول بارداری بهتر است که این دارو مصرف نشود و در صورت مصرف حتما باید احتیاط کنید. بهتر است که خانم هایی که این دارو را مصرف می کنند قبل از بارداری زیر نظر پزشک متخصص دوز دارو هایی مثل کورتیکواستروئیدهایی نظیر پردنیزون یا استروئیدهای را کم کند. پردنیزون از جفت عبور می‌کند، اما در یک فرم غیر فعال نباید تأثیر بیولوژیکی روی جنین داشته باشد. در استفاده از داروهای استروئیدی با دوزهای متوسط تا شدید در دوران شیر دهی حتما باید نوزاد را تحت نظر متخصص اطفال برای بررسی و معاینه قرار دهید تا با بررسی و نظارت پزشک هیچ مشکلی به وجود نیاید.

در بارداری پزشک بخاطر عوارضی که ممکن است برای فرد ایجاد شود دوز مصرفی سیکلوسپورین را در این دوران بسیار پایین می آورد؛ زیرا که این داروها بر روی عملکرد سیستم ایمنی نوزاد تاثیر می گذارد و ممکن است تا تداخل ایجاد کند، اما طبق انجام تحقیقات این اثرات طولانی مدت نمی باشند. بسیاری دیگر از داروها مثل آزاتیوپرین و مرکاپتوپرین که مصرف آن ها در بارداری بسیار خطرناک است و پزشک برای بیمار این داروها را منع کرده است زیرا در صورت مصرف ممکن است که عوارضی مثل سقط یا زایمان زودرس داشته باشد.

ایمونو مودولاتورها و سرکوب‌کننده‌های ایمنی داروهایی هستند که با مصرف آن ها ممکن است که تا حد زیادی بر روی سیستم ایمنی تأثیر گزار باشند؛ اما در صورتی که دوز استانداردی از این دارو مصرف شود ممکن است که این داروها در صورت بارداری مشکلی را برای فرد ایجاد نکند، اما درباره ی داروی متوترکسات این کاملا برعکس است و حین بارداری یا تصمیم به اقدام بارداری نباید به هیچ وجه این دارو مورد استفاده قرار بگیرد از جدی ترین عوارض مصرف متوترکسات می توان به : مرگ جنین و همچنین باعث اختلالات مادرزادی در جنین اشاره کرد. این دارو در زمان شیردهی هم نباید مصرف شود ولی در صورت مصرف متوترکسات بهتر است که نوزاد به هیچ وجه از شیر مادر تغذیه نکند. در صورت اقدام به بارداری مصرف این دارو باید در مردان ۳ ماه قبل از اقدام به آن به طور کامل متوقف شود.

درباره مضرات استفاده از داروهای سرکوب کننده که این داروها از علل مستقیم نقص‌های شدید در زایمان می شود استفاده از دو داروی سرکوب‌کننده‌ی ایمنی، به نام های ترکسال (متوترکسات) و تالیمید (تالیدومید) است که این داروها هرگز در بارداری نباید مورد استفاده قرار بگیرند. مصرف این داروها زمانی که فرد تصمیمی برای بارداری نداشته باشد مشکلی ندارد و می تواند این داروها را مصرف کند. متخصصان برای مادرانی که برای درمان از داروهای ایمنی بدن استفاده می کنند توصیه می کنند که نوزادن آن ها را در طول ۸ الی ۱۲ ماه اول زندگی از زدن (واکسن روتاویروس) واکسن‌های زنده خودداری کنند.

استفاده از داروهای بیولوژیک مانند adalimumab (Humira)، adalimumab-atto (Amjevita)، infliximab (Remicade) و infliximab-dyyb در حاملگی بسیار برای فرد اهمیت دارد و از آن جایی که ورودی به شیر مادر ندارد پس خطری برای نوزاد ندارد. معمولا این داروها که هنوز اطلاعات زیادی از آن ها به دست نیامده است ولی به گفته محققان مصرف ان ها در دوران بارداری ایمن است.

مصرف ویتامین ها در دوران بارداری باید ادامه داشته باشد و در صورت مصرف سولفاسالازین باید دوز آن توسط پزشک تعیین شود و از آن جایی که سولفاسالازین جذب اسید فولیک را متوقف می‌کند. پس بنابراین لازم است که پیش از اقدام به بارداری باید مصرف مکمل اسید فولیک با دوز کافی را آغاز کنید.

برای کم شدن عوارض بیماری کرون در دوران بارداری بهتر است تا همه این افراد مصرف مکمل امگا ۳ یا روغن ماهی را در دوران بارداری در برنامه روزانه ی خود گنجانده باشند زیرا مصرف این ویتامین می تواند تا حد زیادی از عوارض احتمالی بیماری کرون در خانم های باردار بکاهد. معممولا یکی از عواملی که باعث شدت و وخامت بیماری در دوران بارداری می شود وارد شدن استرس، شوک عصبی و ناراحتی به بیمار است که مهم ترین عامل در عود بیماری او است. بهترین کار برای بیماران این است که باید آرامش خود را حفظ کرده و سعی در درمان و کنترل بیماری داشته باشند.



[ دوشنبه 28 خرداد 1397 ] [ Array ] [ بهزاد مقتدر ] [ ]

بیماری کرون چیست؟

بیماری کرون چیست؟

بیماری کرون چیست؟ : از بیماری های مزمن روده باید به بیماری کرون اشاره کرد که این بیماری به یک اختلال خود ایمنی طبقه بندی می شود و به عنوان یکی از بیماری‌ های التهابی مزمن در روده شناخته شده است. از مهم ترین بخش های دستگاه گوارش می توان به روده اشاره کرد که از قسمت های اصلی دستگاه گوارش به شمار می آید؛ و این قسمت در دستگاه گوارش عمل جذب را انجام می دهد.

بیماری کرون

بیماری کرون

باید درباره علت این بیماری بگوییم که هنوز از علت های بیماری کرون چیزی به دست نیامده است و برای بسیاری از افراد علت ایجاد کننده‌ی آن هنوز ناشناخته مانده است؛ و درمان قطعی و راهی برای جلوگیری از آن به طور موثر وجود ندارد، اما با اقداماتی می توان برای کاهش علائم و درمان بیماری کرون انجام دهید. این بیماری همیشه روی روده اثر نمی گذارد و غیر از روده، روی سایر قسمت های بدن نیز تأثیر می گذارد و باعث بروز مشکل و بیماری در آن بدن می شود. اولین نشانه شروع این بیماری در فاصله سنی ۱۰ تا ۳۰ سالگی دیده می شود. همان طور که گفتیم که علت اصلی این بیماری مشخص نیست بیشتر در گذشته استرس و رژیم غذایی را علل بروز بیماری این بیماری می دانستند اما پزشکان امروزه این دو یعنی استرس و رژیم غذایی را، سبب تشدید بیماری می دانند پس علت بیماری این نیست.

مطالب بیشتر در : بیماری های گوارشی

در این بیماری که ممکن است کل دستگاه گوارش را دچار کند در کرون التهاب تمام ضخامت جداره روده را درگیر می‌کند و باعث ایجاد آبسه (کیسه‌ای از تجمع چرک)، فیستول (ایجاد غیر طبیعیِ راهی نِی مانند از داخل روده به قسمت‌ها و اعضای دیگر بدن) یا تنگی در روده می شود. آسیب‌های التهابی به صورت بریده و بیشتر لک در نقاط مختلف دیواره روده به وجود می آید و این زخم ها دیواره‌ی روده را درگیر می‌کند ممکن است که در هر دو روده یعنی روده کوچک و روده بزرگ یا هر دو به وجود آید.

شایع ترین علائمی که در این بیماری وجود دارد درد شکمی، اسهال، استفراغ، تب و کاهش وزن است. هنگامی که روده کوچک درگیر کرون می شود در بیشتر مواقع انسداد به وجود می آید و باعث انسداد روده می شود. از نشانه های دیگر که در این بیماری ممکن است دیده شود گره‌های قرمز، نارنجی و التهاب مفاصل، ستون فقرات، چشم‌ها و کبد است. پزشک برای تشخیص بیماری کرون توسط از آنزیم باریم، پرتو باریم و روش کولونوسکوپی استفاده می کند. در درمان این بیماری طول درمان و مراحل آن به محل و شدت بیماری بستگی دارد. درمان بیماری کرون شامل داروهای سرکوب‌کننده‌ی التهاب یا سیستم ایمنی بدن، آنتی‌بیوتیک‌ها و جراحی است.

گفتیم که این بیماری یک بیماری التهابی مزمن که شبیه بیماری مزمن دیگر است که تنها کولون را درگیر می کند؛ که با نام کولیت اولسراتیو شناخته می‌شود، بسیار شبیه است. این دو بیماری یعنی کرون و کولیت کاملا مشابه هستند.

اما مناطقی که درگیر می کنند کاملا متفاوت هستند. تاثیر کرون بیشتر در ناحیه پایان روده کوچک و شروع روده بزرگ است، اما این بیماری فقط مختص روده نیست و در سایر قسمت های دستگاه گوارش، روده‌ی بزرگ، راست روده و حتی در معده، دهان و مری نیز به وجود بیاید. شکل التهابی بیماری کرون یا کولیت زخم با هم نیست و متفاوت است؛ اما کولیت زخمی محدود به کولون (کولیت) و یا رکتوم (پروستیت) است. این بیماری علاوه بر گرفتار کردن معده و روده، می تواند سبب اختلال در اندام‌های دیگر مثل کبد چرب و ورم چشم و ورم مفاصل یا ماهیچه‌های دست یا پا شود.

کولیت زخم به جز در موارد شدیدتر که زخم های شدیدی را دارد در لایه‌ های سطحی پوشش داخلی روده‌ی بزرگ را است. بیماری کرون اگر بسیار حاد نباشد بر کل ضخامت دیواره‌ی روده می تواند تاثیر گذار باشد، در بیماری کرون، ترک‌های مناطق طبیعی بین تکه‌های روده بیمار در اثر التهاب از بین می برد اما در کولیت زخمی به این شکل نیست. در کرون قسمت های آسیب دیده روده با زخم‌ های عمیق‌ تر با پوشش طبیعی بین این زخم ‌ها پوشیده می‌ شوند. این ۲ بیماری یعنی کرون و کولیت به عنوان بیماری التهابی روده (IBD) نیز نامیده می‌شوند. این ۲ بیماری یعنی کولیت زخمی و بیماری کرون درمان پزشکی ندارند. هنگامی که بیماری ‌ها‌ شروع می ‌شوند تمایل دارند تا بین دوره ‌های عدم فعالیت و فعالیت (عود) نوسان کنند.

بیماری التهابی روده در مردان و زنان به طور مساوی به وجود می آید. بیشترین افرادی که ای بیماری را گسترش می دهند آمریکایی‌ ها بیشتر از تبار یهودی اروپایی (IBD) را در جمعیت عمومی گسترش دهند. این بیماری که بیشتر به عنوان بیماری قفقازی شناخته شده است، اما در آفریقایی‌ها و آمریکایی‌ها بیشترگزارش شده است.

اما این بیماری در میان جمعیت‌ های اسپانیایی و آسیایی بسیار کمتر است. سن این بیماری بیشتر در دوران نوجوانی و زود هنگام (معمولاً بین ۱۵ تا ۳۵ سالگی) شروع می‌شود. در موارد خیلی خاص ممکن است که تشخیص اول بعد از ۵۰ سالگی باشد. بیشترین تعداد رشد این بیماری در ایالات متحده است و بسیار هم در حال شیوع است محققان هنوز علت شیوع آن را درک نکرده اند.

این بیماری بیشتر وراثتی هم است کرون در افرادی که فردی از اعضای خانواده شان به این بیماری مبتلا است، بسیار معمول تر است. پس اگر یکی از افراد فامیل این بیماری را داشته باشد می تواند تا نسل بعد هم این بیماری را انتقال دهد. خطر ابتلا به بیماری به اندازه ۱۰ برابر بیشتر از جمعیت عمومی است این بیماری همچنین در میان بستگان بیماران مبتلا به کولیت زخمی نیز شایع‌تر است. محققان ارتباط تنگاتنگی را بین بیماری کرون و سیستم عصبی به دست اورده اند اما هنوز به قطعیت نرسیده اند زیرا هنوز علت دقیق واکنش سیستم ایمنی بدن به اندام‌های داخلی در بیماری کرون را مشخص ولی این امر بدیهی است که در هنگام فشارهای عصبی این واکنش‌ها شدت می‌یابد.

مقالات بیشتر در رابطه با بیماری کرون

برچسب ها: بیماری گوارشی

[ دوشنبه 28 خرداد 1397 ] [ Array ] [ بهزاد مقتدر ] [ ]